Posted on Jan 2, 2015

Cindy is een lieve dame die heel dankbaar en blij je elke dag weer begroet. Ze is genezen van een zeer grote TVT maar is wel incontinent. Daar krijgt ze pillen voor. Cindy ligt het liefst op haar rug bij je zodat je haar lekker op haar buik kunt aaien.

Ik begin deze post met te waarschuwen dat er foto’s op staan waar je niet echt vrolijk van wordt. Dus wees gewaarschuwd. 🙁
In november 2013 kregen we meldingen binnen van een hond (teefje) met een grote “bal” onder haar staart. Een TVT (transmissible venereal tumor). Ze kreeg van veel mensen eten maar te vangen was ze niet. Verschillende  vrijwilligers hebben het geprobeerd maar Cindy liet zich niet pakken. Daarna leek ze een tijdje verdwenen.
Totdat ze weer gesignaleerd werd en we vonden  dat er echt werk van gemaakt moest worden want de TVT werd steeds groter. Het plan was: op een zondagochtend vroeg naar Cindy zoeken en haar eten geven met een slaapmiddel en haar zo vangen. We zagen haar al gauw lopen, gooide het lekkerste eten maar Cindy rende weg en keek niet om. Na een uur proberen wisten we wat we eigenlijk al wisten; Cindy was niet alleen slimmer en sneller dan we dachten, maar kende de steegjes van Otrabanda als geen ander. We moesten het opgeven en een ander plan bedenken.
Ik ben toen weken lang elke ochtend om 5 uur door Otrabanda heen gereden op zoek naar Cindy en heb geprobeerd haar leventje “in kaart te brengen”. Na heel wat aanpassingen, verschuivingen en bijstellingen had ik aardig door wat ze ‘s morgens allemaal deed en hoe haar dag elke keer begon. Ook kennis gemaakt met de man die ’s morgens bij de pontjesbrug zijn tafel en parasol neerzet om van alles aan vroege voorbijgangers te verkopen. De security van het Otrabanda hotel kende mij inmiddels maar het belangrijkste; Cindy leerde mij kennen. Elke dag op het parkeerplaatsje in het rode plastic bordje een half blikje voer, 2x clickeren en weggaan. De laatste paar dagen ben ik op het Brionplein gaan zitten om te kijken wat ze na het eten deed. En ik kwam er achter dat, als ze om half 6 gegeten heeft, ze meteen begint met haar wandeling/zoektocht (via Brionplein naar de plek waar de kraampjes staan, naar het prieeltje en dan achterlangs richting busstation). Maar als ze 4 uur eet, dan is het nog te vroeg voor haar wandeling en gaat ze terug “naar bed”.

En zo kwam plan 1: M. en ik zouden Cindy eten geven met slaapmiddel om 4 uur AM zodat ze weer terug zou gaan naar haar slaapplaats en zou gaan slapen. En zo gebeurde het ook. Cindy sliep dachten we maar toen M  de lasso om haar heen wilde doen, schrok ze wakker en ging “ in de aanval”, angstaanval. Vervolgens vluchtte ze weg, duidelijk was dat ze te weinig slaapmiddel binnen had.

Dus op naar plan 2: dubbele dosis. Twee dagen later, 4 uur AM, eten gezet, dubbele dosis erin, ze leek het op te eten maar ging meteen aan de wandel. Dat is eng want door het slaapmiddel kon ze na 10 minuten al “ instorten” en dat mag niet op een voor haar kwetsbare plek gebeuren waar wij haar niet kunnen vinden. Een lange achtervolging door steegjes van Otrabanda. Tot we weer in de Breedestraat kwamen. Inmiddels was ook duidelijk dat ze dat slaapmiddel dus helemaal niet binnen had gekregen want ze had het voer niet gegeten. Grrrrrrrr.

In de Breedestaat had ze een vuilniszak stuk gescheurd en at ze van een oude Johnnycake. Plan 3 kwam spontaan boven: De laatste dubbele dosering die we nog hadden in de Johnnycake. Het leek te lukken, ze pakje het zakje en leek het te eten. Tot er een choller aan kwam. We dachten dat hij haar eten zou geven maar nee hoor, hij pakte ook iets uit de vuilniszak………….. toch niet die Johnnycake……………………. we schrokken ons helemaal wild. Maar hij liep door. Ook Cindy liep door. Of ze het slaapmiddel nu binnen heeft gekregen of niet… aan haar was niks te merken. Dus moesten we stoppen, het leven en de drukte begon nu ook in Otrabanda. Teleurgesteld naar huis.

Daarna ben ik weer een aantal keren geweest om worst te gooien. De clicker was ze bang van geworden, toch de associatie met “ ze komen me vangen”. Jammer!
Vrijdags heb ik het gazenhek op haar plekje recht overeind gezet, zo goed als dat lukte.
Het plan: Zaterdagavond ga ik slaappillen geven die na 6 uur pas werken (oud en nieuw slaapmiddelen). Ik hoop dat ze zondag 4 uur dan op haar plekje slaapt en mocht ze wakker worden dat ze niet weg kan rennen omdat aan 1 kant het hek overeind staat. Duimen dat het lukt.Picture
Picture
Zaterdagnacht 11 uur, stukje worst bij Cindy neergelegd met alle slaappillen erin. Ze leek het te eten en ging bij het bakje liggen. Ik wilde haar niet storen dus ben naar huis gegaan. Om 4 uur AM naar het parkeerplaatsje…… ze was er niet en de worst met slaappillen lag nog gewoon in het bakje. Verdorie. Ik heb een rondje gereden en daar liep ze, in de Breedestraat richting parkeerplaatsje. Ik heb snel de worst met wat blikvoer op haar slaapplek gelegd en ben weggereden. Weer rondje door de Breedestraat die ik inmiddels kan dromen. Cindy liep bij de ingang van Hotel Otrabanda. Gauw naar haar bakje gehold en…………… alles op!!!!!!!!!!!!! Maar dat betekende over 4 uur weer kijken. Dus 9 uur weer naar de stad. Maar ze slaapt overdag nooit daar……………….. duimen duimen duimen. JA ze lag er maar slaapt ze genoeg. Ik heb geclickerd…. ze reageerde wel maar nauwelijks. Lasso om haar heen gedaan, ze probeerde uiteraard te bijten. Toen doek over haar heen en (piepend) in de auto gelegd. …………………………………………………………………………………………… Na 10 minuten trillen, heel hard gehuild en toen naar huis gereden.
Gauw naar de dierenarts, samen met M.
Cindy heeft GEEN hartwormen, dat is voor ons altijd de eerste opluchting. Maar de TVT ziet er niet best uit. Die lijkt al aardig naar binnen gegroeid en de vraag is wat daar allemaal al aangetast is. Toch gaan we haar een kans geven. Bloedtesten worden gedaan en ze heeft haar eerste chemo gehad.
20140427_110549 20140427_110443 20140427_105516 20140427_105509 20140427_111505
Het liedje wat al de hele week door mijn hoofd gaat, als ik aan Cindy dacht:Sometimes I run (als je me zag was je al weg)
Sometimes I hide (alle steegjes in Otrabanda kende je en ik inmiddels ook)
Sometimes I’m scared of you (nou dat ben je zeker, zelfs mijn auto herkende je van ver)
But all I really want is to hold you tight (ik hoop dat dat gaat lukken binnenkort)
Treat you right, be with you day and night (ik ga mijn best doen)
Baby, all I need is time (lieve Cindy, van mij krijg je alle tijd)

Na 6 chemo’s verdween de TVT, maar we zullen het wel goed in de gaten moeten houden. Helaas bleef Cindy incontinent maar ze is zo’n vrolijke, blije, lieve hond geworden. Ik geniet elke dag van haar. Het liefst verleidt ze je tot een aaibeurt door voor je voeten te gaan liggen op haar rug.

Cindy12aug022DSC02334

 

Cindy04 Cindy03 Cindy02 Chindy01

 

Oktober 2015
Cindy04 Cindy03 Cindy02 Cindy01 Samen 04 Samen 03 Samen 02 Samen 01
CindyOtrobanda01